Op 31 december 2004 is Bowie geboren. We wisten daar op dat moment nog niets vanaf, want Bowie woonde tot februari 2008 bij een ander baasje.
Gelukkig hebben we wel hele leuke foto's van de eerste weken gekregen.
Kijk hiernaast maar wat een poepie van een chocolaatje het al direct was.
Bowie is de pup helemaal rechts, met dat lekkere dikke kontje en het groene lintje. Met z'n allen drinken bij mamma (Caithlin van Maidens Heritage). HIER nog wat foto's met zijn broertjes en zusjes.
Via Elsa, het vrouwtje van Paco (het broertje van Jessy), kregen we te horen dat de baasjes van Bowie op zoek waren naar een 'gouden mandje' voor hun bruine lab van 3 jaar. Door verdrietige familieomstandigheden zat Bowie regelmatig zo'n 10 uur per dag alleen en dat wilden ze ze hem niet langer aandoen. Omdat Elsa wist dat ik heel graag van Jessy een pup had gehad, wat helaas niet is gebeurd omdat ze nooit loops is geworden, heeft ze contact met ons opgenomen.
Samen met de fokster van Bowie (Roxanne) gingen we op zondagmiddag 18 januari 2008 op bezoek. We wilden eerst zeker weten dat er een klik was tussen die 2 bruintjes.
Natuurlijk hadden we Jessy meegenomen en vanaf het eerste moment van de ontmoeting op die dag was de klik er met Jessy. Kijk maar naar de foto... 
Bowie en Jessy liggen al direct met elkaar te rollebollen. Jessy is verliefd! Zal het gaan lukken? Gaan Bowie en Jessy samenwonen? Tijdens het eerste uitje zijn beide baasjes en ook Roxanne en Ben (van Maidens Heritage) erbij. We gaan met z'n allen naar het strand, lekker uitwaaien en de bruintjes lekker spelen en rennen. Omdat we ook nog willen kijken hoe het thuis gaat en als Elsa (de Jack Russel) op visite komt, spreken we nog even een proeftijd van 2 weken af.... maar... Dat is niet nodig, want zodra Bowie bij ons in huis is blijkt dat het een lieve, ondeugende labrador is, met een klein hartje. Elsa kan bij hem wel een potje breken en na 2 dagen kunnen we al zeggen: Bowie is een blijvertje! 
Van die eerste ontmoeting zijn er natuurlijk direct een heleboel foto's gemaakt. Wil je die bekijken, klik dan HIER.
Behalve dat we ook 'babyfoto's van Bowie hebben, kregen we van Ralph en Linda ook foto's van Bowie uit de periode vanaf dat hij als pup bij hen kwam wonen. Kijk HIER maar.
Op 4 februari was het dan eindelijk zover. Ralph en Linda kwamen met Bowie naar ons huis. Ze hadden de mand, de kussens en alle speeltjes meegenomen. Hij ging vanaf nu 'samenwonen' met zijn nieuwe vriendinnetje Jessy. Het afscheid was heel moeilijk, maar we wisten allemaal dat het voor Bowie de beste oplossing was en daar deden ze het ook voor.
We genoten van onze bruintjes en natuurlijk gingen ze ook regelmatig mee op vakantie, zoals al in 2008, toen we naar Schotland gingen met onze vrienden Jan en Yvonne, die natuurlijk hun kleine Jack Russel Elsa meenamen. Het vriendinnetje van Jessy en Bowie. Klik op VAKANTIE SCHOTLAND om alle foto's te bekijken.
Met Jessy liep ik al eerder wandelmarsen, zoals de tweedaagse in Diekirch, maar nu ging ik met Bowie erbij wandelen in Rotterdam. Een van de wandelingen tijdens de WINTERSERIE van RWV.
In 2009 gingen we met Hermsen clan een weekendje logeren in Winterswijk. Natuurlijk mochten de bruintjes ook mee en Theo en Sigrid namen Asta mee. Wat was dat een gezellige boel. Kijk maar naar de foto's van dit weekend.
December 2009, het sneewt! Eindelijk kan ik die bruintjes goed in de gaten houden. In die sneeuw zijn zo duidelijk te volgen. Kijk hier maar!
Ook in 2010 wordt er lekker gewandeld met de bruintjes en als Danyell meegaat ben je er zeker van dat er mooie foto's worden gemaakt. Deze keer in het Kralingse Bos in Rotterdam.
April 2010, het is weer tijd voor een weekendje met de Hermsen caln. Ook deze keer gaan we naar Winterswijk.
In februari 2011 loop ik een keer alleen met Bowie een wandelmars. Het is toch wel lastig om met twee aangelijnde honden zo'n kilometer of 10 te lopen, dus probeer ik het een keer met slechts één hond en dat bevalt goed. Bowie vindt het ook wel leuk dat hij een keer alleen mee mag en hij gedraagt zich voorbeeldig. Wandeling met Bowie.
Omdat ik al een paar jaar niet meer meeloop met de Vierdaagse in Nijmegen, maar er wel naartoe ga in die week, besluit ik om een keer een huis te huren in de buurt van Nijmegen, met een leuk wandelgebied voor Bowie en Jessy in de buurt. Dat wordt Berg en Dal en dat wandelgebied voor honden is bijna in de achtertuin. Kijk hier maar.
Regelmatig logeert Elsa bij ons en ook al was Jessy altijd haar favoriete hondenvriendin, het maakt haar tegenwoordig niet meer uit of ze in bed kruipt bij Bowie of bij Jessy. Ze is erachter gekomen dat Bowie ook wel heel lief is. Elsa logeert in juni 2012 bij ons.
We zijn verhuisd en we hebben weer een tuin, wat Bowie en Jessy helemaal niet erg vinden. Er is zelfs een hondenstrandje in de buurt! Verhuizing in 2012.
In 2014 maak ik een kalender voor Jan de K. voor z'n verjaardag. dat er allemaal foto's instaan van Elsa en de bruintjes vindt hij helemaal niet erg. Kalender foto's.
Eind december 2016 wordt Bowie ziek. Onze lieve bruine beer wil niet meer eten en ondanks dat we van alles proberen, hij blijft maar afvallen. Als de dierenarts bloed bij hem afneemt komt daaruit dat de bloedwaardes van zijn lever en nieren te hoog zijn. De volgende dag wordt er een echo gemaakt. Duidelijk is te zien dat er in ieder geval twee tumoren in zijn lever zitten. De dierenarts geeft ons nog pijnstillers mee, maar hij verwacht niet dat Bowie dit doosje nog leegmaakt. Er zitten er 50 in.
Vanaf eind december wil Bowie binnen niet meer drinken. Hij drinkt uit plassen als het geregend heeft en als het dan ook nog gaat vriezen, lopen we steeds een zelfde rondje. we komen dan langs een onder water gelopen stukje gras en Bowie weet dat als hij daar overheen loopt, hij op de stukgelopen stukjes water kan drinken. Op 31 december vieren we nog zijn 12e verjaardag. Een mooie leeftijd voor een labrador, maar we hadden zo gehoopt dat we nog veel langer van hem mochten genieten. Bowie blijft afvallen en omdat we niet willen dat hij pijn gaat krijgen en nog meer gaat afvallen nemen we een besluit. 
Op 23 januari 2017 komt de dierenarts bij ons thuis. Bowie ligt in zijn mandje en kijkt alleen maar even op. Normaal zou hij haar direct hebben begroet. Ze geeft hem een infuus in zijn poot en wij hebben totdat hij langzaam wegzakt, nog tijd om afscheid te nemen. We knuffelen en kussen hem tot hij wegzakt in de narcose. Dan volgt de definitieve injectie. Bowie slaapt rustig in..... het lijkt ook alsof hij ligt te slapen, maar wat doet dit pijn! Jessy gaat dicht tegen zijn mand aanliggen, wat ze de laatste tijd vaak deed. In hoeverre zou ze beseffen dat dit een definitief afscheid is.......
Nog weken erna ben ik op mijn pc aan het zoeken gewwest naar de mooiste, leukste en liefste foto's van onze Bootje, cadeautje.... en dat zijn er een heleboel. Ik heb ze verzameld in dit album : BOWIE
Dat je veel verdriet kunt hebben van het overlijden van een hond wist ik al, maar hoeveel pijn het doet om te zien hoeveel verdriet de andere hond heeft, daar had ik niet eerder bij stilgestaan. Ondanks dat we Jessy overal bij hebben gelaten, lijkt het, vooral 's nachts, alsof ze haar maatje loopt te zoeken. We horen haar heen en weer lopen en zetten een extra mandje in de slaapkamer. als ze wil kan ze daar in gaan liggen.
Heel even gaat het weer wat beter, maar dat duurt niet lang. Ze at al wekenlang veel minder dan anders, maar in de laatste week hield ze haar kaken stijf op elkaar als we iets naar binnen probeerden te krijgen. Geen rosbief, geen vla, geen lekkere koekjes, long, allemaal dingen waar ze gek op was. Verwennen gaat niet meer lukken, behalve dat we haar zoveel mogelijk knuffelen.
Omdat ze nu ze niets eet ook haar pijnstillers tegen de artrose niet meer inneemt, zal ze ook meer pijn hebben en we besluiten dat we haar niet veel langer willen laten lijden. Het voelt steeds meer alsof ze er geen zin meer in heeft. Net als Bowie in de laatste weken, wil ze steeds naar buiten. Alleen Bowie wilde wandelen en zij gaat ergens liggen. De dierenarts probeert het nog met een injectie tegen misselijkheid, maar helaas, ook dat helpt niet. Ze heeft de nacht na die injectie wel goed geslapen, maar eten wil ze nog steeds niet. Op 22 april laten we de dierenarts komen. Omdat we niet willen dat ze een injectie in haar pootje krijgt, krijgt ze die in haar bil. Op deze manier zal het wat langer duren volgens de dierenarts, maar ze zakt heel snel weg, nog sneller dan Bowie. Ze was op zei de dierenarts. Dat is wel duidelijk. Even later krijgt ze de definitieve injectie in haar hart en we wachten met elkaar nog een paar minuten. Als de dierenarts dan voorzichtig voelt, blijkt dat ze nog niet helemaal weg is. Haar hartje doet het nog. Er moet nog een injectie worden gegeven, maar gelukkig merkt ze daar niets meer van.....
Mijn lieve Jessy meissie..... wat zal ik je missen.....
Ook voor Jessy maak ik een herinneringsalbum.... : Jessy
Met mijn zus Tini bracht ik in april 2002 een bezoek aan de kennel "Jahalom Sjachor" in Ruinen. We maakten daar kennis met de (hopelijk) toekomstige vader en moeder van onze nieuwe pup, die Jessy zal gaan heten. Ze wordt bruin (net als haar moeder) of zwart (net als haar vader).
Eindelijk was het zover.... Op 10 juli 2002 kregen we bericht. De puppies zijn geboren en er zit een bruin teefje voor ons bij. JIPPIE!!!!!!! Twee van de negen puppies zijn wat kleiner dan de rest en worden daarom ook steeds als eersten even aangelegd. Daarna mogen de anderen erbij. Als de puppies twee weken oud zijn, ga ik er met Tini naartoe en mag ik, omdat er verder nog niemand is geweest, als eerste kiezen.
Dit is ze dan...
Dit is één van de foto's die Ria Schenkkan (de fokster) maakte. Lekker met z'n achten pap eten uit een grote voerbak (nummer negen staat wat achteraf).
Omdat het steeds zo warm was, had Ria een mand met water op het gras gezet en daar werd gretig gebruik van gemaakt. Het is dan nog wel geen zwemmen, maar hier is duidelijk te zien dat Labjes van water houden.
