foto elly

Ja, ik weet het.... in 2007 liep ik mijn 25e vierdaagse en dat zou ook mijn laatste zijn, maar... niets is veranderlijker dan de mens en dan ook nog eens een vrouwmens. Toen ik in oktober 2012 naar Zoetermeer verhuisde, speelde ik al een heel klein beetje met de gedachte om in 2014 toch nog een keer de vierdaagse te gaan lopen. Dat zou namelijk het jaar zijn waarin ik 60 jaar zou worden en dan hoef je, zoals insiders weten, nog 'maar' 30 kilometer per dag te lopen.  Omdat ik sinds 2007 niet echt veel achteruitgang merkte aan mijn spieren, had ik inmiddels de hoop dat het zo langzaam zou blijven gaan. Als ik in het voorjaar 2013 start met trainen, heb ik nog een dik jaar te gaan. Tegen de tijd dat ik me in mag inschrijven (april 2014) weet ik onderhand wel of er een redelijke kans van slagen aanwezig is.

trainen SWZZo gezegd zo gedaan. Omdat ik van Henk al een poosje geleden allemaal leuke en goede verhalen had gehoord, sloot ik me in april 2013 aan bij de Sportief Wandelgroep Zoetermeer (SWZ). Deze groep, onder leiding van Don Braad, traint het hele jaar door en een groot aantal leden loopt ook mee met de vierdaagse. Samen met Joke ga ik regelmatig mee met de training op de woensdagavond. Dat bleven we doen tot de wintertijd inging. Daarna werd het al vroeg donker en ik vind lopen in het donker te gevaarlijk. Vallen is nooit leuk, maar voor mij zou het een kleine ramp kunnen zijn en dat risico durf ik echt niet te nemen. In mei 2013 liep ik met Danyell de 2-daagse IML wandeltocht in Wellingborough, in midden Engeland. Dat was 2x 25 kilometer en ook al zaten er dan geen heftige klimpartijen bij, je liep de grootste stukken 'off road' en er zaten wat stevige heuveltjes tussen en 'over the style' momentjes. Het was best een goede training!


Voor degenen die ooit van plan zijn deze 2-daagse IML wandetocht te gaan lopen. Ik beveel hem ten zeerste aan! HIER het fotoalbum van Wellingborough 2013!

Na een winterstop van een paar maanden, pakken we in april 2014 de training op de woensdagavond weer op en loop ik in april met de groentjes (de SWZ) de Bloesemtocht mee in Geldermalsen. Dat zou 25km zijn, maar achteraf bleek dat het ruim 28km was. Niet onoverkomelijk, maar omdat het weer de eerste langere afstand was, had ik op dat laatste stuk wel een paar 'zijn we er nu nog niet' momentjes. Het fotoverslag van deze wandeltocht vind je HIER.  

Na de Bloesemtocht loop ik o.a. nog in MAASSLUIS de Oranjemars, de door Danyell en mij samen georganiseerde 'Voetstappentocht' in ZOETERMEER, de Cunera wandeltocht in RHENEN, de eerste dag van de Marche de 'l Armee in DIERIRCH, twee dagen klimmen durfde ik nog niet aan. Op 5 juni loop ik in 'S GRAVENDEEL de derde dag met Danyell mee van de Seutervierdaagse en eind juni, ook met Danyell, de KNDA wandelmars in MOORDRECHT. Net als vorig jaar ging ik in mei ook naar Engeland voor de 2-daagse IML wandeltocht in WELLINGBOROUGH. Deze keer met Ann-marie, met aansluitend nog een paar dagen naar de Yorkshire Dales. Met al de trainingen op de woensdagavond erbij opgeteld, heb ik het gevoel inmiddels wel voldoende te hebben getraind voor Nijmegen, dus... Nijmegen... 'here I come!'

Net als in 2007, dat was de laatste keer dat ik de vierdaagse meeliep, kreeg ik een speciaal kaartje van de organisatie waarmee ik al om 7.00 uur mocht starten. Daarvoor had ik weer een brief van mijn neuroloog moeten opsturen, waarin ze aangaf dat ik i.v.m. mijn spierziekte niet lang kon stilstaan. Zo'n dispensatie moet elke jaar weer opnieuw worden aangevraagd, dus dat had ik gelukkig op tijd geregeld.

Op zondagmiddag 13 juli rijd ik samen met Ann-marie naar Nijmegen. We logeren deze week weer in het appartement van haar neef, zo'n 15 minuten lopen van de start. Mijn auto kan de hele week in de garage blijven staan, want dichterbij parkeren bij het centrum of bij de start is geen optie.Waalkade13072014 Overal is betaald parkeren en het is natuurlijk druk, druk, druk...

We kunnen vandaag nog lekker relaxed doen. Even alles uit de auto halen en naar boven brengen, maar gelukkig is er een lift. Daarna lopen we naar de Wedren en melden ons aan. Dat kan maar alvast gebeurd zijn. Het is overal gezellig druk en het weer werkt mee. Na wat te hebben rondgelopen in het centrum besluiten we lekker vroeg te gaan eten en natuurlijk doen we dat bij ons 'stamrestaurant' Pinoccio, zodat we ook daarna nog alle tijd hebben om wat te gaan drinken bij de Waalkade. Wat een prachtig uitzicht heb je daar op de enorme boten die voorbij varen.
Heb je geen zin om het hele verslag te lezen, maar wil je wel de foto's van de Vierdaagse van 2014 bekijken, klik dan op de foto hierboven.

Vaste prik op de zondagavond is het Gevelconcert op de Grote Markt en omdat ik daar al een paar jaar niet meer naartoe ben geweest lopen we nu weer een keer die kant uit. Het blijft een heel speciaal concert om bij te zijn en er heerst zoals altijd een gezellige sfeer. HIER de link naar een filmpje op Youtube.

4D 2014 - 3Maandag 14 juli.
Ook vandaag kunnen we nog uitslapen en dat doen we dan ook. Op het programma staan : boodschappen doen voor de komende dagen, gezellig winkelen, blauwe maandag op de Wedren (ontmoeting op de Wedren met de leden van het Walkers4Walkers forum) en aan het einde van de middag met Henk en Tinus naar de KRO stand waar Henk een exemplaar van zijn boek over het wandelen aan Hella van Wijst zal overhandigen.
Dat laatste werd heel gezellig. Er waren ook een aantal leden van de Sportief Wandelgroep Zoetermeer, waar Henk en ik ook lid van zijn en met elkaar hebben we nog even staan kletsen. 

En dan... na een hapje eten, is het tijd om terug te gaan naar het appartement om alles voor de volgende dag klaar te leggen. Gelukkig hoef ik niet zo heel vroeg op, want... ik mag dit jaar op de 30km en zou dus vanaf 7.30 uur kunnen starten. Met de kaart voor dispensatie is dat vanaf 7.00 uur, maar in ieder geval beter dan de 'midden in de nacht tijd' voor Ann-marie. Zij loopt mee op de 40km en moet elke dag om 5.45 uur de deur uit. Dat is dan de tijd dat ik opsta, dus we kunnen mekaar elke ochtend nog even succes wensen. Omdat je die eerste nacht nog niet moe bent en daardoor toch niet veel slaapt, gaan we pas tegen 23.00 uur naar bed.

Dinsdag 15 juli, de dag van Elst.
Vandaag is het zover. Ik heb Ann-marie al rond horen schuiven, dus dat gaat allemaal goed. Als zij de deur uitgaat duik ik de badkamer in. Ik heb een uur de tijd, dus ik doe alles rustig aan en op de automatische piloot. Alles ligt al klaar, dus ik kan niets vergeten... behalve... waar heb ik mijn etui met de startkaart gelaten??? Heel even een lichte paniek omdat deze niet op de vaste plek in mijn rugzak zit, maar gelukkig vind ik hem als snel. Hij ligt bij mijn mobieltje en die ga ik echt niet vergeten.15072014WaalbrugAls ik even over 7.00 uur bij de start aankom zie ik dat de groepen die 30km lopen ook om 7.00 uur mogen starten. Ik zie al veel bekenden in de lange rijen staan. Ook Hans en Thea met Jamie en Tinus kan ik nog gedag zeggen en succes wensen voor ik mijn polsbandje scan en richting de Waalbrug loop. Vandaag is de dag van Elst en ik ben benieuwd naar het stukje route op de 30km wat ik normaal niet loop. 15072014SplitsingGoed opletten dat ik bij de splitsing eraf ga, maar gelukkig is dat al van veraf goed te zien. Vanaf hier is het stuk richting Elst nieuw voor mij en omdat er niet veel wandelaars lopen geniet ik van de rust. Er zitten wel wat mensen langs de kant, maar iedereen is nog slaperig, dus het is erg rustig. We krijgen op dit stuk ook een keer controle, al geven ze dat wel raar aan. Er staat op een gegeven moment een bord langs de kant dat we over 100 meter controle krijgen, maar ik loop en ik loop en ik loop... maar ik zie niemand. Pas na misschien een kilometer komt iemand me tegemoet lopen en ja hoor, dat is hem.
Niet veel verder loop ik Elst in en het duurt daarna ook niet veel langer of ik zie de Kerktoren in het centrum waar een Nederlandse vlag op wappert. Hoe laat is het? Ik maak altijd even een foto als ik Elst binnenloop om later te kunnen zien hoe laat dat was, maar de klok op de toren staat stil!! Gelukkig is er aan de rechterkant een display die de tijd aangeeft, dus daar maar even een foto van gemaakt.
15072014ElstDan zelf nog even erbij met een paar stoere mannen. Dat staat altijd leuk voor op de website.

Voorgaande jaren had ik in Elst altijd mijn eerste rust, maar omdat ik weet dat de 'vertroetelpost' van het Walkers4Walkers forum, met Eric, Carla en Bosso nog voor Valburg is, loop ik dat stukje nog door en het is net 10.00 uur geweest als ik aan de kant van de weg de enorme banner van 'Auto gaat sneller'zie. De eerste die ik daar zie is Maarten. Wat leuk dat hij er toch is. Wegens gezondheidsproblemen loopt hij dit jaar niet mee, maar hij vindt het wel leuk om op deze manier wat van het sfeertje te kunnen proeven. Ik kan hem daar natuurlijk alleen maar gelijk in geven. Tenslotte heb ik niet anders gedaan vanaf 2008 t/m het afgelopen jaar. Wat is het heerlijk om lekker te kunnen gaan zitten en van alles aangeboden te krijgen. Ik neem ook een heerlijk soepje en omdat het toch nog zo vroeg is blijf ik een dik halfuur zitten. Daarna weer verder, richting Valburg, over de weg waar weer lekker wordt getoeterd en over de rotonde, de lus waar ik een aantal jaren zelf langs de kant heb gezeten. Bij Oosterhout ga ik ook nog even zitten. Er zitten daar wat mensen langs de weg en er is een stoel vrij. Al die tijd loop ik met mijn brood te sjouwen, dus het wordt een keer tijd om dat op te maken. Dat was een goede tip van Ilja Scheffer. Een gebakken ei op brood met wat zout. Heerlijk! Terwijl ik daar zit te genieten komen er een paar keer Zoetermeerders langs en omdat we zo goed te herkennen zijn aan de groene polo, zeggen we mekaar ook steeds gedag.
Ook hier blijf ik weer een halfuur zitten. Dat is net lekker en voor mij ook lang genoeg om de schoenen even uit te doen, zodat mijn voeten kunnen luchten. Maar dan... alles weer in de rugzak, schoenen aan en invoegen tussen al die wandelaars. Richting de dijk. In de laatste bocht zie ik Anita staan. Haar vriend Peter loopt ook mee, dus die moet ze wel aanmoedigen natuurlijk.
15072014TinusOosterhoutVlak voor ik de dijk oploop zeg ik nog een paar Zoetermeerders gedag en zie ik aan de andere kant van de weg Tinus aankomen. Hij stopt even om wat water te tappen uit de slang die daar hangt en ziet mij helemaal niet staan. "Hé broertje" roep ik dan!! We lopen hierna een stukje samen, maar omdat we de dijk opgaan en het daar erg druk is en ik af en toe stop om een foto te maken, zeg ik tegen Tinus dat hij beter door kan lopen. Het is lastig om samen te lopen als je niet hetzelfde tempo loopt.
Ik loop rustig door en geniet van alles om me heen. Het is alweer 7 jaar geleden dat ik voor het laatst meeliep, maar zo voelt het niet en ik weet dan ook precies hoever we zijn, welke bochten er nog komen, de eerste brug (de spoorbrug) die op een gegeven moment in zicht komt, waarvan de nieuwelingen denken dat het de Waalbrug is. Onder de spoorbrug door en het gezellige Lent in.  Maar dat laatste stuk is ineens toch heel anders. Ze zijn er aan het bouwen, er is een nieuwe brug bijgekomen en ondanks dat we wel de Waalbrug over moeten, sturen ze ons eerst een heel stuk de andere kant op. Dat is niet leuk, maar ja... wat moet je. Een stuk afsnijden is er natuurlijk niet bij, dus we hobbelen allemaal netjes achter elkaar die extra lus voor we de Waalbrug over mogen. Maar dan ben je er ook bijna. Nog een klein stukje door het centrum en even over 13.30 uur komt de finish in zicht. 15072014GroepsfotoDag één zit erop.

We hebben met elkaar afgesproken dat we vandaag een familiegroepsfoto maken, dus het wachten is nu op de rest en één voor één (of twee) komen ze binnen. Het wachten is uiteindelijk nog op Jaemy die met Jean-Paul loopt als begeleider. Voor allebei is het de eerste keer, dus ik ben benieuwd naar de verhalen. Als ik ze bel om te vragen of ze al over de Waalbrug zijn, antwoordt Jean Paul : "nee, nog niet, maar we zien hem wel!" Achteraf wisten we nog steeds niet waar ze waren, want het kon natuurlijk ook die spoorbrug zijn die ze zagen. De groepsfoto is leuk geworden. We hebben die eerste dag allemaal gehaald en gaan er morgen weer tegenaan!

Achteraan, van links naar rechts: Henk, Jaemy, Jamie, Tinus, Desiree, Elly. Vooraan: Hans, Ann-marie, Jean-Paul en Thea.

Woensdag 16 juli, de dag van Wijchen.
Wat een toeval dat deze tweede dag weer op 16 juli valt, net als in 2003 toen onze oudste zus Tini op deze dag overleed. We staan er deze dag allemaal wel een paar keer bij stil en Ann-marie stuurt me een berichtje, wat ik helaas veel later pas ontvang.

16072014StartNet als gisteren zie ik Hans, Thea, Jamie en Tinus weer bij de start. Zij moeten nog een halfuurtje wachten, maar ik mag direct starten.

De eerste dag lopen we altijd direct richting Waalbrug, maar de andere dagen lopen we de Prins Bernardstraat af, richting de Universiteit. Dat eerste stuk is lekker breed, dus het is ook makkelijker om de andere wandelaars in te halen. Gelukkig loop ik weer voor de drukte uit, dus heb ik totaal geen last van mensen die voor mijn voeten lopen. Na het oversteken van de St. Annastraat lopen we langs het huis van Tinus en verder en verder Nijmegen uit. Als we Wijchen inkomen zie ik dat er bij de grote rustplaats geen rijen staan bij de wc's, dus besluit ik daar direct gebruik van te maken. Als ik daarna richting de stoelen loop zie ik Bernard zitten. Hij vertelt dat hij altijd deze grote rusten pakt omdat hij de mensen daar kent. Terwijl ik daar zit zie ik weer de nodige bekenden langskomen, maar ik zit te ver van de weg om ze gedag te kunnen zeggen.
Als Bernard weer verdergaat sta ik ook op. De volgende rust is weer bij Eric en Carla en ik heb gehoord dat er vandaag pannenkoeken op het menu staan. Lekker! Direct na de rustplaats is de splitsing met de 40km, dus Bernard gaat de andere kant op en ik loop weer alleen verder, richting het centrum van Wijchen, waar het al snel drukker en drukker wordt want de 40 en de 50km lopers komen hier ook weer langs.

16072014HenkenzNet voorbij het defileerpunt in het centrum staat Henk aan de kant met een paar vrienden van de SWZ. Allemaal in het roze vandaag, want... het is ROZE WOENSDAG! Straks groot feest als we Nijmegen binnenkomen!

Ik loop door het drukke Wijchen heen en kom even voor 11.00 uur bij de vertroetelpost, waar ik me ook werkelijk laat vertroetelen met een overheerlijke spekpannenkoek. De schoenen gaan natuurlijk weer uit en ik neem het er even van. Het is best wel warm vandaag en als we de weerberichten mogen geloven, dan wordt het donderdag en vrijdag nog warmer. Dat is eigenlijk het enige waar ik me een beetje zorgen over maak. Ik kan niet zo goed tegen de warmte en zeg dan ook altijd dat ik nog liever regen heb dan dat het boven de 25 graden wordt. Gelukkig hoef ik 'maar' 30km per dag, dus in het ergste geval kan ik het vanaf een uur of 11.00 lekker rustig aan gaan doen. Petje op, zonneklep voor en een natte zakdoek in mijn nek. Dat moet al een heel stuk schelen.16072014Pannenkoek

Het is een gezellige boel bij de vertroetelpost en je zou bijna de tijd vergeten, maar we moeten nog een stukje lopen dus ik trek mijn schoenen aan, zeg iedereen gedag, bedank de verzorgers en ga weer verder, richting Beuningen.

Ook daar dezelfde gezellige drukte. Het weer werkt natuurlijk mee, want ook al is het voor de wandelaars misschien wat warm, aan de kant zitten is geen straf met deze temperatuur.

 

Ik moet nu even goed opletten, want 'tante Wilma' van de Walkers4Walkers zou hier met haar man ergens langs de kant zitten.
16072014TanteWilma
Gelukkig zie ik ze op tijd en ik zie direct dat Maarten er ook bij zit. Die heeft het dit jaar wel bekeken. Gisteren bij Eric, Carla en Bosso en vandaag bij Wilma en haar man. Natuurlijk ga ik hier ook even zitten, want waarom zou ik zo vroeg binnenkomen? We zeggen wel eens voor de grap: "we hebben tot 17.00 uur betaald!"

Hier vandaan lopen we richting Weurt en dan al heel snel komt het bordje Nijmegen in zicht, net voor de sluizen. Uit ervaring weet ik dat we er dan nog lang niet zijn, maar nieuwelingen kunnen zich op dit stuk goed stuklopen. We moeten eerst nog door een saai industriegebied, maar gelukkig is dit gedeelte in de afgelopen jaren gedeeltelijk opgeslokt door een woonwijk en zitten hier ook mensen langs de kant. Door de politie worden we ineens allemaal langs een smal voetpad gestuurd waar de zon vol opstaat. Waar is dat goed voor??? boos Ondanks dat er rood-witte linten zijn gespannen, besluiten veel wandelaars (ik ook) een stuk verderop weer naar rechts te gaan, waar je beschut onder de bomen kan lopen. Ik besluit daar nog een keer te gaan zitten, heerlijk in de schaduw. Terwijl ik met een paar mensen zit te praten en net wat te drinken neem, zie ik aan de overkant van de weg Don, Cor en Errol langslopen. Die hebben er nog stevig de pas in en zijn al op weg richting de Waalkade. Vanaf daar is het aan het einde alleen nog de bocht om, waar ik altijd langs de kant zat, richting centrum en dan de Hertogstraat in waar het wel poepiedruk zal zijn. 

 

15072014Don

Even kijken of ik me nog aan kan sluiten bij die anderen, voor we bij de Hertogstraat aankomen. Ik zet er stevig de pas in en het lukt me inderdaad om ze in te halen, maar omdat het erg druk is en ik inmiddels een lekker tempo heb, besluit ik dat tempo nog even vol te houden en door te lopen naar het einde van de Waalkade. Natuurlijk houd ik het niet vol als we na de Waalkade eenmaal de bocht omgaan. De weg loopt daar behoorlijk omhoog en ik zak naar een gemiddelde van zo'n 2km per uur. Mijn 'klimsnelheid'.
Weer een stuk verder staat Chantal langs de kant. Die wacht op Jamie en ik stop om haar gedag te zeggen.  Ik zie Don en de anderen weer voorbij lopen en loop even later rustig achter ze aan. Als je in het centrum komt, kan je 'tempo lopen' namelijk wel helemaal vergeten. Het is meer een soort van polonaise lopen, maar dan zonder de handen op de schouders van je voorganger.
Het is het laatste stuk, het is gezellig, dus ik maak me niet druk en slenter lekker door en geniet volop van de vrolijk uitgedoste travestieten. Vandaag maakt het niet uit dat ik wat later binnenkom. Ik heb nergens last van behalve dat ik moe ben. Het is weer een heerlijke wandeldag geweest.
Bij de finish drink ik met de mensen van Zoetermeer wat en probeer een plekje in de schaduw te vinden, want ik moet nog wachten op Ann-marie. We gaan vanavond weer een hapje eten bij Pinoccio. Woensdag 16 juli, de sterfdag van Tini, mijn oudste zus, haar moeder... we zijn de dag weer zonder 'kleerscheuren' doorgekomen.

Donderdag 17 juli, de dag van Groesbeek.
17072014AnnmarieWat mij betreft is deze derde dag altijd de mooiste dag wat omgeving betreft. Omdat het zo warm is heb ik wat minder goed geslapen en ik kom mijn bed uit terwijl Ann-marie nog bezig is met haar spullen inpakken en het ontbijt.
Ik zorg wel dat ik niet in de weg loop, want ik heb nog alle tijd en zij moet zo weg. Het is trouwens nog geen 5.30 uur, dus we zijn allebei wat vroeger op. Ook bij Ann-marie gaat alles op de automatische piloot. Elke dag ben je weer een stukje duffer. Je slaapt in de vierdaagse week altijd al te weinig, maar na een paar dagen begint het je echt op te breken.
gaap
Even lachen Ann-marie.... zelfs Boris kan er niet om lachen... maar na een knuffel en succes wensen over en weer, gaat Ann-marie er weer vrolijk vandoor.

Ik ben van plan om het eerste stuk wat langer door te lopen zonder pauze, zodat ik als het echt warm wordt er al een goed stuk op heb zitten. Als ik buiten kom voelt het al warm genoeg, dus dat belooft niet veel goeds voor vandaag. Bij de start loop ik weer direct door naar iemand die mijn polsband kan scannen. Ik zwaai even naar familie en vrienden in de rij byeeeee en als ik gestart ben is het nog maar net iets over 7.00 uur.

Net als op dinsdag en woensdag lopen en zitten er weer studenten langs de weg die de wandelaars moed inspreken en succes wensen. Die gaan straks lekker naar hun bedje, denk ik... voor mij zal dat nog wel even duren.

Van wie ik de tip heb gekregen weet ik niet meer, maar na ongeveer anderhalf uur wandelen verkopen ze ergens langs de weg beschuitjes met aardbeien. Als je van plan bent om niet te snel te gaan rusten, is het wel heel lekker om hier 5 minuutjes voor te stoppen. Net als ik denk dat ik het heb gemist, zie ik in de hoek een standje en ja hoor, ik heb het gelukkig niet gemist. Dat ziet er heerlijk uit!
17072014AardbeienEven later sta ik tussen een stuk of 30 andere wandelaars een heerlijk beschuitje met aardbeien te eten. Daar krijg ik vast geen spijt van, het is zo lekker!!! 

Even mijn mond afvegen, rugzak op... en weer verder tippelen richting Malden.  rugzak Als we eenmaal op het stuk langs het water lopen is het toch wel weer genieten. Wat is het hier mooi. Er komen boten langsvaren en de mensen aan boord zwaaien naar ons. Iedereen leeft mee en ik loop alweer bijna te fluiten.... whistle

Als ik bij een viaduct aankom, vlak voor Mook, zie ik Don zitten met nog een aantal wandelaars van de Zoetermeerse wandelclub. Ik aarzel heel even. Zal ik erbij gaan zitten? Nee, toch maar niet doen. Ik ben nog helemaal niet moe en het ging net lekker, dus roep ik even gedag en wandel weer door.

En dan komt Mook in beeld. Op dat stuk kom ik Ilonka tegen en we lopen heel even samen op. We maken van elkaar een foto  bij het bord met de gekleurde pijlen, met op de achtergrond de kerktoren. Het is nog maar net halftien! We moeten zo te zien allemaal dezelfde kant uit, maar voorbij de bocht staat er nog een bord. Hier is de splitsing. De 30km lopers gaan rechtdoor en steken de weg over en Ilonka loopt weer verder, rechtsaf, langs het water.

17072014BordenNadat ik de weg ben overgestoken zie ik een restaurant met terras en ook al is het nog voor 10.00 uur ik besluit hier even te gaan zitten. Het is nog zo rustig! Natuurlijk eerst naar de wc, want er staat zo te zien geen rij. Daarna haal ik een kom tomatensoep en ga op het terras zitten met uitzicht op de wandelaars, ook al komen er nog niet veel voorbij.
Ik zit mijn soep nog te eten als ik Tinus langs zie lopen. Ik kan roepen wat ik wil, maar helaas hoort hij me niet. Jammer dan, ik ga er niet achteraan rennen want ik heb geen schoenen aan. 17072014TinusIk eet nog een boterham en neem een kopje koffie. Zo, dat zit erin. Ik kan er weer even tegen!
Omdat ik dit stuk alleen als kind heb gelopen, in 1968 en 1969, kan ik me er niets meer van herinneren. Wat wel heerlijk is, je loopt onder de bomen, dus er is bijna overal schaduw. Wel merk ik dat het een vals plat is en mijn tempo ligt dan ook ver beneden het gemiddelde, maar... who cares??? We lopen ook langs een paar huizen en daar staan de mensen met heerlijke hapjes langs de weg. Wat lief! 

Het is een lange rechte weg richting Groesbeek en als het einde in zicht komt zie ik Tinus zitten. Hij is ook gestopt om even wat te eten en drinken. Net als ik eerder zit hij nu ook aan de soep en kan hij nog niet direct verdergaan, dus we zeggen mekaar gedag en ik loop verder. nog een bocht en nog een bocht en aan het einde zie ik ineens een heleboel andere wandelaars. Dat kan ik me wel nog herinneren, ook al is het meer dan 40 jaar geleden. Je komt gewoon ineens middenin de drukte van Groesbeek terecht en je loopt met de stroom wandelaars mee richting het centrum. We lopen nu ineens weer in de volle zon en omdat het inmiddels al over 11.00 uur is brandt die zon behoorlijk. Zweten
17072014WaterHondGelukkig is het publiek hierop berekend en er staan overal mensen met water. Water om te drinken, maar ook om je flesje bij te vullen en/of even lekker je kop onder te steken. Ik maak regelmatig de zakdoek die ik om mijn nek heb hangen nat en het interesseert me niet dat de druppels via mijn kleren naar beneden lopen. Het is eventjes lekker koel! Niet alleen de wandelaars hebben het warm. Moet je naar die kleine dreutel kijken met zijn hondje!

Het is over met de rust, want vanaf hier is het in een colonne lopen, door het centrum, langs alle mensen en richting de Zevenheuvelenweg. Daar ga ik in ieder geval nog een keer zitten, want daar is de enige echte Walkers4Walkers vertroetelpost. Op verschillende plaatsen worden er ook flesjes water of andere dingen uitgedeeld en net voor ik rechtsaf ga, de Zevenheuvelenweg op, staan ze bananen uit te delen. Daar heb ik wel zin in en het is ook nog eens gezond, dus die pak ik aan. Ik doe dat zeker niet met alles, maar een banaantje gaat er altijd wel in. Langs de weg staat het weer vol met caravans van mensen die hier echt de hele dag, vanaf 's morgens vroeg, al zitten.

17072014Zevenheuvelenweg Dat is nog eens een leuke tekst en ik vraag iemand om er even een foto van te maken. Positief denken, dat kan geen kwaad! Als ik verder loop zie ik dat ik al vlakbij de vertroetelpost ben, want daar zit Sabine ineens langs de weg. Gezellig! Jij ook hier! Het is heerlijk om even in de schaduw te kunnen zitten, want het zonnetje is erg warm. Ik begrijp ook niet dat Sabine zo vol in die zon kan zitten. Als ik ernaar kijk word ik al beroerd.
Deze keer hebben ze een broodje worst voor me in de aanbieding en ik laat het me goed smaken. Het is pas 12.00 uur en die paar heuveltjes pakken we zo nog wel even en daarna is het één groot feest, eerst door Berg en Dal en dan Nijmegen weer in. Dat wordt een fluitje van een cent, want ik heb nog steeds nergens last van. Het is een komen en gaan van wandelaars bij Eric en Bosso en er zijn er ook bij die geen lid zijn van het forum, maar die wel elk jaar terugkomen. Ik kan me er wel wat bij voorstellen. De service is toppie!
klappen  klappen klappen
Als ik weer verder ga moet ik het eerst even rustig aan doen, want ik begin meteen met klimmen en na een poosje zitten is dat sowieso al lastig. Het interesseert me niet dat iedereen me voorbij loopt. Ik maak gewoon hele kleine pasjes en zo kom ik ook wel boven. Naar beneden is een heel ander verhaal, dan loop ik weer mensen voorbij, want behalve dat er wat spieren niet meer werken in mijn voet- en kuitspieren, werken de spieren die ik nodig heb om een heuvel af te komen nog best.
Zoals altijd is het in Berg en Dal een groot feest en ik geniet ervan. Dan komt die lange weg naar Nijmegen. Ik kom eerst nog langs de plek waar ik een paar jaar heb gelogeerd en mijn gedachten dwalen even naar Kees, die daar in 2010 nog bij me is komen zitten om wat te eten, wat hij normaal nooit deed. Ik loop verder... we krijgen een bocht in de weg en daarna komt er een stuk met schaduw en je ziet iedereen zuchten van verlichting. En wat is dat?? Wat leuk! 17072014BannerSportfondsenIk wist niet dat hier een Sportfondsenbad zat, maar er hangt een banner langs de weg met tekst om ons succes te wensen. Daar maak ik natuurlijk een foto van, dan kan ik die collega's later bedanken. foto maken In Nijmegen staan en zitten weer veel mensen langs de weg en als we in een van de laatste straten lopen, zie ik dat ze het hier wel heel erg leuk versierd hebben met ballonnen en slingers. Er wordt behoorlijk meegeleefd en dat maakt het wandelen toch wel wat makkelijker. 17072014KerktorenOp de kerktoren zie ik dat het nog geen 13.30 uur is. Wat een strakke finishtijd weer. Dat belooft veel goeds voor morgen!
Helaas heeft Ann-marie problemen. Ze heeft nog steeds last van de blaar die ze gisteren ook al had en als ze rond 17.00 uur binnenkomt, laat ze mij weten dat ze naar de EHBO gaat en dat ik maar niet moet wachten op haar met het eten. Als ik om 18.30 uur nog niets heb gehoord probeer ik haar te bellen, maar er wordt niet opgenomen. Dan maar alvast eten... 

Zoals altijd, zet ik na het eten alvast alle spullen klaar voor de volgende dag. Ik begin me zo onderhand wel zorgen te maken over Ann-marie. Die moet nog douchen, eten.... en het is al 20.30 uur!!! Nog maar een keer bellen, maar weer geen gehoor. Ik probeer het noodnummer van de vierdaagse, maar ik krijg direct een antwoordapparaat... jemig.... wat nu??? icon sad Eindelijk, het is al bijna 21.00 uur, belt Ann-marie zelf. Ze hebben de blaar onder haar voet behandeld en ze wil naar huis, maar ze weet even helemaal niet meer welke kant ze op moet en is een beetje in paniek. Oké, "blijven zitten waar je zit, ik kom eraan"... Ik kleed me weer aan, want ik was inmiddels al klaar om naar bed te gaan, en loop naar de Wedren. De normale route is afgesloten en ik moet achterlangs lopen richting de EHBO. En daar zit ze dan, helemaal alleen, te wachten op de stoep.
Even een stevige knuffel dk en samen slenteren we weer terug naar het appartement.
Het is normaal gesproken een goed kwartiertje lopen, maar nu 'strompelt' Ann-marie er een klein halfuur over. Eenmaal binnen adviseer ik haar om eerst te gaan eten en ik maak in de keuken wat voor haar klaar. Douchen wordt lastig, met een voet die niet nat mag worden, maar ze geeft aan dat ik haar niet hoef te helpen. Als ik tegen 22.30 uur eindelijk mijn bedje induik, gaat Ann-marie de badkamer in. Best wel beetje balen... hoe zal dat morgen met haar gaan??? Wel of niet starten, niets is zeker!  icon sad

Condolenceskleiner

 

Normaal kijk ik 's avonds wat meer tv, maar dat had ik deze avond niet gedaan. Daardoor had ik ook het laatste nieuws gemist.... over een vliegtuig dat was neergehaald..... en omdat ik 's morgens altijd direct mag starten en daardoor niet op de wedren kom, heb ik op vrijdagochtend ook dit bericht op het scherm niet gezien. Veel later pas kreeg ik te horen wat er was gebeurd en dat er tijdens de intocht geen muziek zou zijn...

 

 

 

Vrijdag 18 juli, dag van Cuyk.....

... maar daar kom ik dit jaar niet, want de 30km slaat al veel eerder af, bij Heumen. schoenenOmdat ze hebben beloofd dat het vandaag nóg warmer gaat worden, mogen we eerder starten. Met mijn speciale kaart mag ik in plaats van om 7.00 uur al om 6.30 uur starten, dus ik sta niet veel later op dan Ann-marie. Ze strompelt al wat heen en weer door het appartement en is in ieder geval van plan om te starten. Ze heeft de eerste drie dagen haar 'vingerschoenen' aangehad, maar omdat haar voet nog zo dik is komt ze daar niet in en gaat ze het proberen op haar gewone wandelschoenen.
Voordat ze vertrekt maak ik nog even een foto van die voetjes die het vandaag weer moeten gaan doen. Nadat Ann-marie de deur uit is, zoek ik nog even de laatste spullen bij elkaar. Vandaag neem ik mijn heuptas mee en ga ik zonder mijn rugzak lopen. Ik ben namelijk van plan het heel rustig aan te doen. Niet alleen omdat het zo warm gaat worden, ze voorspellen tropische temperaturen, maar ook omdat ik bij McDonalds wil wachten op de andere wandelaars van SWZ. Aangezien de planning is dat we daar pas om 15.30 uur vertrekken om het laatste stuk met elkaar te gaan lopen, heb ik alle tijd.

Even over half zeven begin ik dan aan die laatste dag. Ik heb nog steeds nergens last van en geniet van alles om me heen. Ik maak af en toe een praatje met andere wandelaars, ik lach naar de studenten die ons vanaf het balkon toezwaaien... het gaat vast weer een heerlijke dag worden, op die warmte na... daar ben ik toch wel een beetje huiverig voor, want ik kan er niet zo goed tegen. AnnMarie
Nog voor we Nijmegen uit zijn haal ik Ann-marie in. Ze wordt net op de foto gezet en heeft mij niet direct in de gaten. Weer een stuk verderop zie ik Voy en we lopen een klein stukje samen op.
Het eerste stuk van deze laatste dag verloopt verder soepeltjes en pas in Overasselt pak ik een rust. Het is inmiddels 9.30 uur. Ik neem een lekkere kop soep en drink er nog een appelsapje achteraan. Even het zout- en vochtgehalte weer op pijl brengen. Het is er gezellig druk, maar ik blijf niet te lang zitten omdat het zonnetje al behoorlijk begint te branden. Daarna volgt er een prachtig stuk van de route, over de dijk, richting de brug over de Maas.

Ondanks dat het hier altijd erg druk is geniet ik elke keer weer met volle teugen. Ik loop zoveel mogelijk aan de rechterkant en zie af en toe ook een paar 'groentjes' voorbij lopen. Ze hebben er stevig de pas in en moeten zelfs af en toe de berm in om de andere wandelaars te kunnen passeren. Het is hier vol!
Ik moet wel even goed opletten, want voor het eerst sinds jaren zal ik aan het einde van de dijk niet rechtsaf gaan, de brug over en naar Linden. Wel jammer, want in Linden doen bijna alle bewoners elk jaar weer mee aan een thema, waarmee het hele dorp versierd wordt. Er is daar ook een hele gezellige rustplaats, die zal ik missen. De heerlijke broodjes gezond, de muziek.... maar.... eerst maar afwachten wat ik op de 30km route nog tegenkom vandaag. op de dijk

In de verte zie ik het bord voor de splitsing al staan en ik kijk of ik daar ergens nog even kan gaan zitten. Misschien dat ik Ann-marie dan nog voorbij zie komen en haar gedag kan zeggen. Ik ben ook wel benieuwd hoe het met haar gaat. Een zitplaats vind ik wel en ik neem daar een heerlijke koele karnemelk, maar als ik na een minuut of 20 verder ga, is Ann-marie nog niet voorbij gekomen. splitsing

Vanaf hier komt er een stukje route wat ik voor het laatst in 1970 heb gelopen, dus daar ga ik natuurlijk niets meer van herkennen. Na de splitsing lopen we door het plaatsje Heumen en het is hier al gezellig druk met toeschouwers. Ook staan er overal auto's geparkeerd. Waarschijnlijk van de mensen die ergens langs de route zitten. Ik kijk even op het routekaartje voor vandaag en zie dat we al heel snel weer samenkomen op de route met de 40 en 50km lopers. Dat betekent dus ook dat ik al heel snel bij de Walkers4Walkers rust kom... en het is nog hartstikke vroeg! vertroetelpostOm 11.00 uur loop ik langs de sluizen bij Malden en een klein halfuur later zie ik de vlag al wapperen van de 'Vertroetelpost'. Dat wordt weer een hele relaxte rust, want ik heb nu echt alle tijd van de wereld. Er zijn nog genoeg lege stoelen, dus ik plof neer en trek mijn schoenen en sokken uit.... aaahhhh lekker, even afkoelen!
Van Bosso en Eric krijg ik wat te eten en te drinken en ik doneer wat in het potje voor het goede doel. Wat een kanjers hè... elke dag staan ze er weer. Niet alleen voor mensen van ons eigen 'cluppie', maar voor iedereen die het even nodig heeft. Bedankt mannen en natuurlijk ook Carla!!! Als Jakob even later ook een lekker broodje worst krijgt, pakt hij in plaats van de mosterd de tube zonnebrand en het scheelde niet veel of hij had dat erop gespoten. Beetje last van de zon Jakob??? Hahahahahaha....

Ja, ik heb alle tijd van de wereld, maar na een goed halfuur trek ik toch maar weer mijn sokken en schoenen aan en begin aan dat lange, rechte stuk naar MacDonalds. Vlak daarvoor krijg ik mijn laatste controleknip en in principe heb je het dan voor elkaar. Gefeliciteerd meissie, dat heb je toch weer mooi voor elkaar gekregen. In 2007 had ik echt niet verwacht dat ik die vierdaagse ooit nog zou lopen! Natuurlijk ga ik straks met de hele groep uit Zoetermeer nog even de kleine 5 kilometer van de "Via Gladiola" lopen, maar dat duurt nog 2,5 uur!!!
35gradenOmdat het inmiddels POEPIEWARM is ga ik lekker binnen zitten. Daar is AIRCO! Een plek om te zitten is zo gevonden en een paar militairen zijn zo vriendelijk om mijn spullen even in de gaten te houden als ik wat te eten en te drinken ga halen. Aangezien ik hier voorlopig een poosje zal blijven zitten en het behoorlijk druk is, bestel ik een koffie, een salade en een milkshake. Dan hoef ik niet nog een keer in de rij te staan. Een rare combinatie misschien, maar het is daarbinnen toch donker. Ik ga weer zitten en realiseer me dan dat er geen melk en suiker op de tafel staat. Potverrrr.... ik had net mijn schoenen weer uit en de vloer was niet zo heel erg schoon. Moet ik nu weer in de rij gaan staan... dat is balen! En dan komt ineens Lia binnen. Ze loopt zelf niet mee, maar ze is wel naar Nijmegen gekomen om wat van het sfeertje mee te krijgen. "Melk en suiker"..... "natuurlijk ga ik dat even voor je halen".... en niet veel later is ze alweer terug. Hoe blij iemand je kan maken met zoiets simpels. Toppie hoor Lia! Ik kon hierna heerlijk genieten van al het lekkers en keek in de rondte, naar alle andere wandelaars die hier wat kwamen eten of drinken, maar ook de toeschouwers. Het verschil zag je snel genoeg. Wat ik wel heel leuk vind om te zien, aan het tafeltje naast me zitten een paar 'oude knarren' - om het maar even oneerbiedig te zeggen - en alle drie waren ze druk met hun mobieltje. Niet bellen, nee... berichtjes versturen en bekijken. Hahahaha... lachen zeg!

TerrasIntussen is het bijna drie uur geworden en het lijkt me een goed plan om dat laatste halfuurtje wachten buiten op het terras te doen om weer een beetje aan de hitte te wennen. Als ik naar buiten ga loop ik als het ware tegen een klamme warme deken aan. Kieleertjes.... wat is het warm!!! Zweten
Inmiddels is er op het terras al een heleboel 'groen' te zien en het wachten is op nog een stuk of wat leden van de Zoetermeerse wandelgroep. Don is langs de weg gaan staan om ze te verwelkomen. Voor we vertrekken moet er natuurlijk nog een groepsfoto worden gemaakt, dus is het leuk als daar zoveel mogelijk mensen opstaan.
Tot twee keer toe word ik een beetje licht in mijn hoofd. Ja, die warmte.... en dan zit ik alleen nog maar in de schaduw. Dat wordt goed nathouden straks op die laatste paar kilometers.... En dan is het tijd voor de foto. Allemaal verzamelen.... een paar rijen dik, een stuk of wat voorlangs op de grond, een paar op een stoel, dat is lekker en daar kies ik ook voor. De foto is snel genomen en we vertrekken met voorop de twee jongste knullen en nog een paar die de banner omhoog mogen houden. Dat ziet er prachtig uit!
geen muziekDon heeft ons gevraagd niet te uitbundig te doen. Dit is niet alleen aan hem gevraagd door de leiding van de vierdaagse, er stonden ook borden langs de weg en ik begreep er toen helemaal niets van. Ik had nog steeds geen nieuws gehoord en wist dan ook niet dat er zoveel Nederlanders waren omgekomen en wat er precies was gebeurd. Ik vond het erg jammer dat er geen bands waren en er waren ook best wel wat wandelaars die het allemaal een beetje te ver vonden gaan. Degenen die de vierdaagse al vaker hebben gelopen weten wat het is om over de St. Annastraat te lopen, met muziekbands, juichende mensen aan de kant en veel bandjes en die merken ook duidelijk verschil, al wordt er zo hier en daar nog wel muziek gemaakt en juichen de toeschouwers als we met de hele groep passeren. Zoetermeer, Zoetermeer, Zoetermeer.... een beetje zingen mag toch wel?? whistle 
Wat is het warm, wat is het warm...... puffenvandehitte
Een stuk verderop worden er flesjes water uitgedeeld aan de wandelaars en we proberen allemaal om er een te bemachtigen. Als Don even later ziet hoe warm die knullen het hebben die voorop lopen, pakt hij bij een van hen de pet van zijn hoofd en giet er wat lekker koud water overheen. Dat was heel even waaaaahhhh.... eeeeek.... maar daarna toch wel lekker..... Dat was wel heel lief!!!! kusje2 Weer een stuk verder moeten we even 'hergroeperen' en zoveel mogelijk bij elkaar gaan lopen, want... daar staat de fotograaf en natuurlijk willen we ook een groepsfoto van de intocht... en zo is die geworden. Gaaf!!!! Intocht groentjes

Maar we zijn er nog niet. De St. Annastraat is lang en daarna komt het Keizer Karelplein met de tribunes. Tot nu toe mag ik niet klagen. Ondanks dat ik op het terras net twee keer even een beetje dizzy werd, heb ik daar nu geen last van. Natuurlijk heb ik een natte doek in mijn nek, een zonneklep op en een flesje drinken in mijn hand om af en toe een slokje te nemen. Dat gaat helemaal goed komen. Het wordt langs de kant drukker en drukker en ook staan en zitten er mensen op de balkons en zelfs op de daken! op het dak Voor degenen die voor het eerst lopen is dat toch een hele belevenis. Ze zeggen weleens dat je dat laatste stuk op handen wordt gedragen, nou... dat is niet zo, maar al die mensen... het geeft je wel vleugels! 

En dan is het zover. De tribunes komen in zicht en gelukkig zitten er nog heel wat mensen op. Dat is het voordeel van mooi weer, want erg vroeg zijn we natuurlijk niet. Het is al bijna half vijf. Zo laat ben ik nog nooit binnengekomen, maar 'who cares?' Het is een feestje, dus dat moet je rekken en zolang mogelijk laten duren. Ik speur nog even de tribunes af, of ik Miranda zie zitten, maar later hoor ik dat ik haar net gemist heb. Jean Paul was met Jaemy al langs gekomen en zij was er achteraan gegaan. Maakt niet uit. Ik ben binnen en loop naar hokje H30 om mijn nummertje 26 in ontvangst te nemen.
Ik heb het 'm weer geflikt! Yeaahaahhhh... swingen 

proostNatuurlijk gaan we op de Wedren nog even een feestje vieren. Gelukkig vind ik een plekje om te zitten en vandaar geniet ik van wat er om me heen gebeurd. Er wordt gedronken, gekletst, gedanst en ik zie overal blije mensen. Moe, maar voldaan. Het wachten is nu op Ann-marie, maar aangezien je tot zes uur nog binnen mag komen wil ik ook die laatste wandelaars nog wel even toejuichen. Het is altijd spannend of iedereen nog net op tijd over die eindstreep gaat komen. Gelukkig komt Ann-marie niet bij die allerlaatste wandelaars binnen, maar ze is wel blij dat ze er is. Ze heeft erg veel last van haar voet gehad, maar al met al is het toch redelijk goed gegaan. Tenslotte heeft ze er vandaag ook weer 40 km opzitten.


Nu nog de stad in om te gaan eten vindt ze echter niet zo'n goed plan, dus we besluiten naar het restaurant te gaan dat op de route naar het appartement ligt en we gaan daar buiten op het terras zitten. Schoentjes uit... en een lekkere pasta met een glaasje erbij. Dat hebben we wel verdiend! Als we daarna rustig verder lopen naar het appartement krijg ik een beetje een weemoedig gevoel over me. Het zit er alweer op! Wat is dat snel gegaan!

BarometerDe volgende ochtend, en dat is traditie, gaan we nog even naar de Wedren om te kijken naar de barometer. We willen graag een foto en gelukkig is er altijd wel iemand die een foto van ons wil maken. Een mooie afsluiting van een heerlijke week.

Volgend jaar weer???? byeeeee

En hier heb ik het dan allemaal voor gedaan....
Dat felbegeerde nummertje 26.... medaille